Stories from New Grandia
Το πρώτο πράγμα που έμαθε ποτέ η Lysa για τη New Grandia ήταν ότι τα τείχη δεν ήταν για διακόσμιση. Οι άνθρωποι έξω από τον εξωτερικό δακτύλιο του βασιλείου μιλούσαν μερικές φορές σαν τα τείχη να ήταν απλώς μια παράδοση—ένας παλιός φόβος που ο κόσμος είχε ξεπεράσει, όπως τα νανουρίσματα που τραγουδούν οι μητέρες για τέρατα κάτω από το κρεβάτι. Όμως όταν στεκόσουν στην ψηλότερη πλατφόρμα φρουράς και κοίταζες κάτω τα στρωματωμένα πέτρα και ξύλο και σίδερο, όταν έβλεπες πώς το πρωινό φως γλιστρούσε πάνω από τις πολεμίστρες και τις σχισμές για βέλη και τις τελευταίες επισκευές από την περσινή πολιορκία του χειμώνα, καταλάβαινες: τα τείχη ήταν η διαφορά ανάμεσα σε μια πόλη που μπορούσε να τσακώνεται για φόρους και τιμές ψωμιού και μια πόλη που δεν μπορούσε να τσακώνεται για τίποτα επειδή θα είχε εξαφανιστεί. Πέρα από αυτά, ο κόσμος παρέμενε σημαδεμένος. Δεν ήταν μόνο οι κρατήρες—αν και ήταν αδύνατο να τους ξεχάσεις, χαρακιές αρκετά μεγάλες για να καταπιούν χωριά, πληγές όπου η γη είχε σχισ...